دوست

دوست من دیدنش آسان نبود
پنجره اش رو به خیابان نبود

دوست من منظره بسته اش
طارمی پر گل ایوان نبود

طرح زمینی بزنم دوست را
دوست من هیچ جز انسان نبود

با من و تو فرق زیادی نداشت
او فقط این گونه هراسان نبود

من پی دریوزه جسمم اگر
او پی دریوزگی جان نبود

دامنه ای داشت پر از آبشار
منتظر رحمت باران نبود

بد خبران آنچه از او گفته اند
با دل خوش باورمان آن نبود

دوست من با دل طوفانی اش
جز پی آرامش طوفان نبود

دوست من نقطه آغازهاست
دوست من نقطه پایان نبود

با چه دریغی بسرایم از او
او که خود از خویش پشیمان نبود

شاعر : محمود اکرامی فر

خدا  بزرگ، خدا  مهربان، خدا خوب  است
تو خوب هستی و من خوبم و هوا خوب است

دلم اگر چه شکسته، اگر چه بیمار است
ولی به عشق تو چون هست مبتلا، خوب است

مریض عشق تو هرگز شفا نمی خواهد
چرا که درد از این دست بی دوا ،خوب است

مگو که درد و بلایت به جان من بخورد
به راه عشق، اگر درد، اگر بلا خوب است

خوشم به خنده، اخم و گلایه ات، زیرا
هر آنچه می رسد از جانب شما خوب است

مرا ببخش که مثل تو مهربان نشدم
مرا ببخش که پیر آمده ام، جوان نشده ام

مرا ببخش که از خاک بودم و هرگز
برای دست دعای تو آسمان نشدم

«هزار جهد بکردم و که سر عشق..» ولی، نه
حریف حرف حساب دل و زبان نشده ام

همیشه نیت گرگ و شبان، یکی بوده است
هزار شکر که من این نبودم، آن نشدم

چه فرق مثل چه کس بوده ام، مهم این است
که با وجود تو محتاج دیگران نشده ام

 

محمد علی بهمنی

 

آموزش فعالسازی mmsایرانسل روی ویندوز

زندگی زیبا...