یک لیوان چای سرد

با همين قيافه جدي ، اخمهاي درهم فرو رفته و نگاهي كه هميشه به جايي خيره مانده است ... باور كن مي توانستم دلقك خوبي باشم . نشان به نشان اشتباه و باز اشتباه و باز ... كه برگه ام رابه صفر مي رسانند و معلم نمره ام را از اين همه اشتباه احمقانه " صفر + خنده " مي نويسد . مي شد برگه ام سفيد باشد با يك صفر خشك و خالي كه معلم را از حماقتم به خنده نيندازد . آخر كدام احمقي براي صفر ، برگه اي اضافه هم مي خواهد ؟!
باور كن مي توانستم دلقك خوبي باشم و ... براي صفرهايم طوري گريه كنم كه اشك بريزي از خنده ... باور كن !

  شهرام فرهنگي

آموزش اینترنت ایرانسل